أطيب البيان ( ج 13 ، ص 225 ) نقل كرده است : « قال الإمام العسكرى عليه السّلام : « نحن حجج اللّه على خلقه ، و جدّتنا فاطمة حجّة علينا » . و نيز در چند روز پيش از آن در آخر ماه صفر ، روز شهادت ثامن الحجج امام على بن موسى الرضا عليه السّلام كه در حرم مطهّر آن حضرت به زيارت تشرّف داشت ، ديد افواج ملائكه و خلق بسيارى تابوت آن امام همام را به سوى آسمان مىبرند ، و با اين كه خود طبع شعر ندارد و اهل شعر و شاعرى نيست اين دو بيت به او القاء مىشود : در حرم آينه طلعت جانان ديدم * عكس جانانه ز مرآت دل و جان ديدم از سماوات على عالم ملك و ملكوت * همه را پيش رخت واله و حيران ديدم و همچنين او را إلقاءات سبّوحى بسيار است كه هر يك را اهميت بسزاست ، و نفوس مستعدّه را مفتاح كارگشا و دليل راهنماست . از آن جمله اين كه به بركت دستور العمل سوره مباركه قيامت قرآن كريم : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ . . . در شب شنبه دوازدهم شوال 1419 ه ق دهم بهمن 1377 ه ش ، در عالم رؤيا به اين القاء سبّوحى تشرّف يافته است كه : « إنّ العارفين مع اللّه بالذات و فى الجنة بالعرض ، و أهل الجنّة مع الجنّة بالذات و مع اللّه بالعرض » . صورت متن نامه آن جناب كه براى من ارسال فرموده است اين است : هو محضر انور حضرت آية الله علّامه ذو الفنون حاج آقاى حسن‌زاده آملى ( دام ظلّه العالى ) سلام عليكم ، ضمن عرض ارادت و مسألت سعادت و سلامت به عرض عالى مىرساند : در شب شنبه مورخ دهم بهمن ماه سال جارى در رؤيا ديدم كه در ايرا در بيت العلم آن يگانه تشرّف حاصل نموده‌ام و سؤالى را در آن محضر مبارك مطرح